Het paard als coach: wat een spiegel!

Ze had wel eens van paardencoaching gehoord en was nog nooit in de buurt van een paard geweest. Gewoon erg benieuwd of het echt zo is dat paarden als coach zo goed een spiegel kunnen voor houden. Op een afstandje eerst maar eens observeren hoe een paard beweegt. Best groot vond ze het paard toen ze in de bak ging staan.

De opdracht was om het paard met een touw aan het halster te leiden door de baan. Dat was een makkelijke opdracht vond ze en ging aan de slag. Kordaat liep ze met het touw in haar handen naar het paard en maakte het touw vast aan het paard.

Ze begon te lopen, het paard volgde. Maar na een paar stappen stopte het paard. Ze draaide zich om, gaf het paard wat aandacht, draaide zich weer om en ging lopen. Het paard bleef staan. Nog een keer even aandacht geven aan het paard, even een aai over zijn hoofd en dan loopt hij wel mee zie je haar denken. Weer niet.

Nu werd ze wat strenger en trok ongeduldig een paar keer aan het touw en zei hardop “Ik wil graag dat je met mij mee gaat, kom”. Al deze inspanningen hadden geen resultaat; het paard stond nog steeds stil. Op de vraag wat ze aan het doen was, antwoordde ze: “Wat ik normaal ook doe, eerst even contact maken met de ander en dan gaan we samen op pad. Dat lukt meestal wel”. Na een korte stilte vervolgd ze: “Alhoewel, bij de opleiding die ik recentelijk heb gevolgd voor coaching gaven ze aan dat ik soms te opdringerig ben bij anderen en alleen even contact maken niet voldoende is”.

Ik zie nu pas in dat ik als het voor mij te langzaam gaat letterlijk en figuurlijk sta te trekken aan degene…. Wow, bijzonder dat het paard het mij zo duidelijk laat zien en ervaren. Over een spiegel voorhouden gesproken!.

Wat zou er voor nodig zijn om het paard in beweging te krijgen? Het paard stond inmiddels met zijn neus bij haar buik. Ze wordt gevraagd diep in en uit te ademen vanuit de buik en wanneer ze het gevoel heeft volledig relaxt te zijn het paard nogmaals uit te nodigen om met haar mee te lopen. Ze sluit haar ogen, begint met ademen, en na een paar minuten opent ze haar ogen weer en maakt op haar manier verbinding met het paard.

Ze begint te lopen, het paard volgt en het touw hangt in een boogje tussen hen in. Een heel rondje loopt het paard achter haar aan, volgt haar bewegingen en neemt haar tempo aan. Daarna volgen nog een aantal rondjes, geheel in harmonie. Hoe mooi is het als iemand uit vrije wil met je mee gaat.